zaman: 16:51

Engin KAYAR / İç Huzur

utahsantafe 16:51 Add Comment

Mutlu Çalışan Gerçekten Mümkün mü?

Bakış açımıza göre şekillendirdiğimiz, beğendiğimiz ve uygulamaya çalıştığımız birçok düşünce gibi, bu da bizden:

"Mutlu çalışan" ne demek?
Günümüzde insanlar, kendi hayatlarında ne kadar mutlu olabiliyor ki?

Bir de işyerlerinden "çalışan memnuniyeti" kavramını içselleştirmelerini, buna göre sistem kurmalarını bekliyoruz...

Yıllar boyunca;

Eşit işe eşit ücret
Adaletli prim sistemi
Çalışan memnuniyeti

gibi söylemlerle oyalanıp durduk. Resmen kandırıldık.

Peki gerçekten düşünüldüğünde:

Bir işyerinde sırf unvanları aynı, ya da aynı bölümde çalışıyorlar diye, aynı ücreti almaları mümkün mü?

Veya aynı işi yapan, gerçekten birebir aynı işi yapan farklı kişiler var mı?

İşin gerçeği şu ki; bireysel olarak iç huzuru olmayan birinin işyerinde mutlu olması neredeyse imkânsızdır.

Bu konuda, Hasan Pulur’un yıllar önce başından geçen ve çok anlamlı bir hikâyesini paylaşmak istiyorum:

Hasan Pulur, muhabir olarak çalıştığı yıllarda Sedat Simavi’ye maaş farkı ile ilgili bir konuşma yapmak için gider. Şöyle der:

“Ben muhabirim, 200 TL ücret alıyorum.
Oğuzhan da muhabir, 205 TL alıyor.
Veli de muhabir, 197 TL alıyor.
Ömer ise muhabir ama o 400 TL alıyor.”

Bunun üzerine Sedat Simavi’nin verdiği, bana göre tarihe geçen şu cevap gelir:

“Ben bir muhabire 200 TL, diğerine 197, bir diğerine 205 TL veririm.
Ama 400 TL verdiğim bir muhabirden sadece ‘muhabirlik’ beklemem.”

Bu cümle; emeğin, değerin ve beklentinin adaletle nasıl dengelendiğini özetliyor.

Gerçekten de her unvan aynı olsa bile, katkı düzeyi, sorumluluk alma biçimi, problem çözme yetkinliği gibi faktörler farklıdır. Bunları yok sayarak herkesin aynı olmasını beklemek hem kuruma hem bireye zarar verir.

İnsanlar, yani biz çalışanlar, geçmişte olup bitenlere ya da gelecekte olacaklara fazla takıldığında; mutsuz, huzursuz ve dağınık bir ruh haliyle yaşamaya devam eder. Bunun sonucunda ise karşımıza şu tablo çıkar: