Bakış açımıza göre şekillendirdiğimiz beğendiğimiz ve uygulamaya çalıştığımız bir bakış açısı da bizden

şimdi desem ki şirketinizde size saçma gelen bir kaç kural söyleyin, var mı diye sağınıza solunuza bakmazsınız herhalde :)

çalışanları belli başlı kurallar silsilesi içinde yönetmeye kalkınca, ortaya genelde idari açıdan disaster (felaket) bir durum ortaya çıkar, kurallar şikrketlere göre farklılık barındasa da, güttükleri gaye çoğu zaman aynıdır. bu kurallar cinsiyet, ırk, yaş, etnik köken ve benzeri geleneksel çeşitlilik kategorilerinin içine hapsolmuş durumdadır.

"İdeal organizasyon, kendi kültüründeki baskın akımların, iş alışkanlıklarının, kıyafet yönetmeliğinin, geleneklerin ve yönetici tahminlerinin farkındadır."  Bununla beraber bunları aşmak için göstereceğiniz çaba fark yaratacaktır. 

yaratılan fark, insanların bilgilerini ve yeteneklerini üst sınıra taşınması, 

örneğin piyano çalmayı öğrenmek istiyorsanız, kurs ücretinin yarısını karşılayan bir şirket düşünün veya yemek pişirme, elişi, bilardo, fotorğraf yüzme ve benzerlerini içeren bir klüp kiültürü olan bir şirkette çalışmak istermisiniz. ben isterim.

iş yerleri sahipleri, yöneticileri, vb.

artık geleneksel takdir sistemlerinin yanında bu tür etkinliklerle çalışanlara şu mesajı verme zamanıdır. 

"Bırakın da insanlar kendileri olsunlar"

 Philip Dilley dediği gibi

"Artık işimin bir kısmı da bu,

          tamamen düzenli olmasını engellemek"

Hayal gibi değil mi?

bence değil...

 

beni dinlemeye devam edin, değişime alışık olmayabiliriz ancak alıştırabiliriz. 

keep calm and mutate
soğukkanlı olun ve değişin